We władzach Łotewskiej SRR Po wkroczeniu Armii Czerwonej na Łotwę w czerwcu 1940 r. został komisarzem spraw wewnętrznych w marionetkowym rządzie Augustsa KirhenšteinsaR. Misiunas, R. Taagepera, The Baltic States, s. 22.. Pełniąc to stanowisko, zatwierdził decyzję o aresztowaniu ok. 70 łotewskich polityków i wojskowych, w tym białych emigrantów rosyjskichD. Bleiere i in., History of Latvia, s. 246.. 21 lipca 1940 r. na forum wybranego w sfałszowanych wyborach łotewskiego Sejmu wezwał do przyłączenia Łotwy do ZSRR. 25 sierpnia 1940 r., dwadzieścia dni po aneksji, został przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych nowo utworzonej Łotewskiej SRRD. Bleiere i in., History of Latvia, s. 247-248.. Równocześnie z aktywnością polityczną kontynuował działalność literacką, wychwalając nowe władze i całkowicie wycofując się ze swojej wcześniejszej krytyki stalinizmuR. Misiunas, R. Taagepera, The Baltic States, s. 38.. W 1941 r. ponownie zatwierdził rozkazy o deportacji ok. 15 tys. Łotyszy, oskarżonych o przynależność do organizacji kontrrewolucyjnych, na Syberię (w części do pracy przymusowej w łagrach). W grupie tej znaleźli się politycy, przedstawiciele inteligencji, zamożni chłopi oraz przedsiębiorcyD. Bleiere i in., History of Latvia, s. 259..