Po zakończeniu wojny ponownie był kierownikiem Publicznej Szkole Powszechnej im. Tadeusza Kościuszki od 1945 do 1949Krystyna Chowaniec, W latach powojennych, Oświata i szkolnictwo, Trudne lata powojenne w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 857, 868.. Na przełomie 1951/1952 uzyskał potwierdzenie kwalifikacji nauczycielskich. Jednocześnie podjął pracę w sanockich szkołach mechanicznych powstałych przy Fabryce Wagonów (późniejszy Zespół Szkół Mechanicznych i Zespół Szkół nr 2): od 1946 był nauczycielem kontraktowym wychowania fizycznego, a od 1949 nauczycielem etatowym. Równolegle od 1952 do 1955 był dyrektorem szkoły mechanicznejKrystyna Chowaniec, W latach powojennych, Oświata i szkolnictwo, Trudne lata powojenne w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 886.. W październiku 1953 wraz z nauczycielem szkoły Edwardem Lichnowskim był założycielem klubu sportowego przy Technikum Budowy Samochodów, początkowo o charakterze szkolnym, później przemianowany na Międzyszkolny Klub Sportowy „Zryw” SanokJózef Ząbkiewicz, Sport i rekreacja, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków 1995. s. 926, 928..