Ze stanowiska dyrektora odszedł na własną prośbę w 1955, po czym przez 16 lat pozostawał nadal nauczycielem wychowania fizycznego.
Po wyborach ze stycznia 1958 został wybrany radnym Miejskiej Rady Narodowej (MRN) w Sanoku z listy Frontu Jedności Narodu. Od 15 lutego 1958 do 5 listopada 1959 pełnił stanowisko przewodniczącego Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku. Jego nieetatowym zastępcą był Andrzej Szczudlik (poprzednik na posadzie przewodniczącego MRN)Andrzej Brygidyn, Po przełomie październikowym. W latach powojennych w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 795.. Zrezygnował z tej funkcji pod koniec 1959 w odpowiedzi na krytykę swojej działalności (zarzucano mu opieszałość w realizacji zadań). Następnie ponownie pracował jako nauczyciel. Od 1959 do 1961 był ławnikiem ludowym w sądzie powiatowym w Sanoku. Działał w zespole artystycznym przy Sanockiej Fabryce Autobusów „Autosan”. Był sędzią sportowym w klasie państwowej w dyscyplinach lekkiej atletyki i narciarstwa oraz sędzią międzynarodowym w narciarstwie. W latach 70. był przewodniczącym komitetu obwodowego nr 13 w ramach samorządu mieszkańców.