Już w pierwszym filmie do głosu dochodzi jego hybrydyczna tożsamość, będąca na przecięciu wpływów zachodniego i wschodniego kręgu kulturowego i tendencja do przyjmowania punktu widzenia „Innego”.
Tego dnia na plaży (1983, chiń. 海灘的一天; pinyin: hǎitān de yī tiān) to pełnometrażowy debiut Edwarda Yanga. W głównej roli wystąpiła Sylvia Chang, jedna z ikon tajwańskiej popkultury, która później pracowała także w Hongkongu jako aktorka oraz reżyserka. Tego dnia na plaży stało się też początkiem operatorskiej kariery Christophera Doyle’a, Australijczyka, który zasłynął jako stały współpracownik Wong Kar-Waia. Debiut Yanga przedstawia obraz współczesnego Tajwanu, nowego modelu związków małżeńskich, zmiany pozycji kobiety w społeczeństwie oraz rozpadu wspólnoty rodzinnej. Styl Tego dnia na plaży przypomina europejskie kino modernistyczne, zwłaszcza z powodu licznych stylistycznych i fabularnych nawiązań do Przygody (1960) w reżyserii Michelangelo AntonioniegoJacek Flig, Konfucjańskie zmieszanie, s. 316 – podobnie jak w dziele włoskiego mistrza, w Tego dnia na plaży jeden z głównych bohaterów nagle znika.