Historia z Tajpej przyniosła Yangowi międzynarodowy rozgłos na MFF w Locarno. Chiński tytuł filmu (chiń.: 青梅竹馬; pinyin: qīngméizhúmǎ) odnosi się do znanej z poematu Li Baia historii pary wspólnie dorastających bohaterów, których dziecięce zabawy wraz z wiekiem dorastania przeobrażają się w romantyczne uczucie. To jeden z przykładów tytułów tajwańskiej nowej fali, których chińska wersja odnosi się do literackiej tradycji, zaś angielski tytuł nawiązuje do kontekstu międzynarodowego oraz światowej kinematografii. W głównej roli występuje czołowy tajwański reżyser, Hou Hsiao-hsien. W Historii z Tajpej szczególnie ważny staje się sposób ukazania przestrzeni miejskiej, puste ściany nowo wynajmowanych mieszkań, skrzyżowania i arterie komunikacyjne, szklane wieżowce czy betonowe korytarze korespondują z odczuciami bohaterów, które można by podsumować jako postnowoczesną anomię. W Historii z Tajpej wyjątkowo zarysowuje się proces amerykanizacji społeczeństwa tajwańskiego – główny bohater jest niespełnionym bejsbolistą i wciąż marzy o zamieszkaniu w Ameryce, która więcej ma wspólnego z utopią niż z rzeczywistością.