Stanisław Franchini Dziuli (zm. 1710) – towarzysz pancerny, porucznik, podczaszy łukowski

Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej pochodzenia włoskiego, osiadłej w Polsce, jako syn Aleksandra i Anny z Kossowskich. Jego dziadek Juliusz służył w armii koronnej, w 1621 walczył pod ChocimiemA. Wajs, Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, Warszawa 1995, s.42. Juliusz przyjął od swojego imienia Giulio nazwisko DziuliZbigniew Leszczyc, Herby szlachty polskiej, tom I Poznań 1908.

Stanisław karierę w wojsku koronnym rozpoczął wiosną 1673, jako towarzysz chorągwi pancernej hetmana polnego Dymitra Wiśniowieckiego. Służąc w tej formacji wziął udział w wojnie z Turcją, wyróżnił się męstwem i odwagą w bitwie pod Chocimiem. W chorągwi Wiśniowieckiego pozostawał do 1677, do czasu redukcji wojska komputowego. W 1684 zaciągnął się do chorągwi pancernej króla Jana III Sobieskiego, służył w niej do 1696, początkowo jako towarzysz pancerny potem jako porucznik.