Dary przekazano klasztorowi w imieniu sioguna Ashikagi Takaujiego jako wyraz wdzięczności za poparcie w walce przeciwko Południowemu Dworowi. W 1365 roku Ijirowie darowali klasztorowi nowe tereny jako ofiarę za przyszłe oświecenie właśnie zmarłego TakaujiegoWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 67.
Hōkyō-ji służył także jako główne miejsce religijnej praktyki dla rodziny Ijirów. Ich nastawienie religijne było typowe dla ówczesnych warstw wojowników - wykazywało cechy ekskluzywne i eklektyczne. W 1365 roku Ijira zarządził, iż klasztor ten powinien był zawsze związany ze szkołą sōtō i być prowadzony przez opatów, którzy otrzymali przekaz twarzą w twarz od mistrza z linii przekazu Jakuena. Równocześnie jednak zastrzegał, aby dewocjonalne rytuały dla różnych buddyjskich bóstw były wykonywane co pięć dni. Również od 1365 roku Ijira zaczął brać udział w wyborach opatów, aby podkreślić obecności swojej rodziny we wspólnocie mnisiej. Niektórzy z badaczy przypuszczają, że Giun należał do rodu IjirówWilliam M. Bodiford. Sōtō Zen in Medieval Japan. Str. 68.