cały Wszechświat), zawiera stałą liczbę cząstek materii.

2) W chwili układ istnieje w pewnej konfiguracji

gdzie: – wektor położenia -tej cząstki w przestrzeni euklidesowej.

3) Wszystkie możliwe konfiguracje układu cząstek tworzą przestrzeń konfiguracyjną złożoną z -elementowych podzbiorów zbioru .

4) Cząstki bezmasowe (fotony) w ujęciu Bohma nie są traktowane jako zlokalizowane obiekty punktowe, ale jako stany pola elektromagnetycznego, określone w całej przestrzeni fizycznej tj.

gdzie: – jeden z możliwych stanów pola.

5) Wektor prędkości -tej cząstki znajdującej się w położeniu w chwili określa wzór

gdzie: – funkcja falowa, będąca rozwiązaniem równania Schrödingera w przestrzeni konfiguracyjnej – wektor gęstości prądu prawdopodobieństwa, przypisany -tej cząstce, – operator nabla względem współrzędnych -tej cząstki, – masa -tej cząstki.

Uwaga: Prąd prawdopodobieństwa można zapisać w dwa inne, równoważne sposoby, używając operatora pędu przypisanego -tej cząstce:

6) Ewolucję czasową funkcji falowej określa równanie Schrödingera

przy czym operator Hamiltona dla cząstek, na które nie działa zewnętrzne pole elektromagnetyczne ma postać