gdzie – funkcja opisująca zależność energii potencjalnej układu od jego konfiguracji (niekiedy myląco nazywana energią potencjalną układu), np. dla oddziaływań cząstek naładowanych mamy funkcję energii potencjalnej
gdzie: – ładunki cząstek -tej oraz -tej, – stała Coulomba oddziaływań ładunków elektrycznych.
Obliczanie trajektorii cząstek Z teorii de Broglie’a-Bohma wynika, że każda z cząstek układu porusza się po ściśle określonej, deterministycznej trajektorii w przestrzeni fizycznej (Ruchowi temu odpowiada ruch punktu w abstrakcyjnej przestrzeni konfiguracyjnej). Do obliczenia tych trajektorii trzeba przyjąć warunki początkowe: postać funkcji falowej w chwili konfigurację układu w chwili
Następnie oblicza się postać funkcji falowej w dowolnej chwili czasu rozwiązując równanie Schrödingera. Dopiero teraz można obliczyć trajektorie cząstek rozwiązując równanie ruchu gdyż np.