Dowódcą był Amos Harel.
Przebieg bitwy Konwój wyruszył wczesnym rankiem 31 marca 1948 roku. Pogoda była deszczowa, a droga błotnista. W rejonie kibucu Chulda do konwoju dołączyło kilka pojazdów 5 Batalionu Palmach, który miał pomóc pokonać najbardziej niebezpieczne wadi Crar. Okazało się jednak, że ciężkie samochody ciężarowe utknęły na błotnistej drodze w pobliżu arabskiej wioski Chulda. W międzyczasie, Arabowie odkryli obecność konwoju i ogłosili alarm. Z pobliskiej Ramli przybyły pojazdy opancerzone z jordańskimi żołnierzami Legionu Arabskiego. Razem z nimi przyjechali irakijscy ochotnicy. Dodatkowo zebrało się kilkuset żołnierzy Arabskiej Armii Wyzwoleńczej oraz ochotnicy z Armii Świętej Wojny – między napastnikami był Hasan Salama.
Do ataku na konwój doszło w wadi Crar. Arabowie otoczyli żydowski konwój i co chwilę ponawiali kolejne ataki. Dowódca konwoju podjął decyzję o wycofaniu się, jednak część pojazdów była całkowicie unieruchomiona w błocie. Pod ogniem ostrzału sprowadzono ciągnik rolniczy, usiłując przy jego pomocy wydostać pojazdy z błota. Większość prób kończyła się jednak niepowodzeniem, narażając kierowców i żołnierzy na niebezpieczeństwo utraty życia. Dwa pojazdy opancerzone ochrony podjęły próbę przebicie się przez blokadę i otwarcia drogi powrotnej, jednak one również utknęły w błocie.