Konopaccy byli pionierami wykorzystania metod histochemicznych w embriologii. W okresie międzywojennym, Bronisława Konopacka badała głównie powstawanie żółtka i wykorzystywanie go przez zarodki. Określiła kolejność pojawiania się i wykorzystywania kolejnych substancji: lipidów, białek i glikogenu, w oogenezie i rozwoju zarodkowym żaby. Następnie podjęła te same zagadnienia w rozwoju ptaków. W obu przypadkach wykazała związek lipidów z rozwojem morfogenetycznym.

Od 1930 przez cztery lata przebywała w stacji zoologicznej w Neapolu, gdzie porównała oogenezę morskich ryb kostnoszkieletowych, z przeprowadzoną wcześniej w Polsce, oogenezą ryb słodkowodnych. Opisała także symetrię dwubiegunową w rozmieszczeniu materiałów zapasowych w jajach ryb. W 1936 brała udział w zorganizowaniu wspólnego zjazdu Polskiego Towarzystwa Anatomicznego z francuskim Association des Anatomistes.