Tadeusz Drzewicki (ur. 9 lipca 1909 we Lwowie, zm. 30 marca 1995 w Londynie) – polski działacz emigracyjny, minister w rządzie RP na uchodźstwie.

Życiorys Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Był prezesem korporacji Gasconia. Następnie zatrudniony jako asystent na Wydziale Nauk Ekonomicznych UJK. Był członkiem Stronnictwa Narodowego Po wybuchu II wojny światowej aresztowany przez władze sowieckie, opuścił ZSRR z Armią Andersa. Służył w Samodzielnej Brygadzie Strzelców Karpackich, w 1942 został sekretarzem Komisji Badawczej Ministerstwa Sprawiedliwości z siedzibą w Jerozolimie, od 1943 pracował w Ministerstwie Sprawiedliwości rządu RP na uchodźstwie w Londynie.

Po wojnie pozostał na emigracji. Ukończył studia na London School of Economics. W działalności politycznej związał się z Chrześcijańską Demokracją, należał do władz tzw. Komitetu Zagranicznego Stronnictwa Pracy, był członkiem III i IV Rady Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej (1949–1953), Tymczasowej Rady Jedności Narodowej (1954–1962), w latach 1962–1971 zasiadał w Radzie Jedności Narodowej, w latach 1963–1972 był członkiem Egzekutywy Zjednoczenia Narodowego (w latach 1963–1967 odpowiadał za sprawy krajowe, następnie za sprawy Kościoła).