W demonstracjach uczestniczyli uczniowie i współpracownicy Sicarda – jego głusi asystenci: Jean Massieu i Laurent Clerc.
Mistrz Sicarda – Charles-Michel de L’Épée (założyciel L'Institut National de Jeunes Sourds de Paris) – sprzeciwiał się „oralizmowi”. Preferował język znaków motorycznych, język migowy (język sign). Porównywał go do „języka uniwersalnego”, o którym marzyli m.in. RousseeauJean-Jacques Rousseau, O początkach nierówności między ludźmi i Esej o pochodzeniu języka. i Leibniz, zrozumiałego dla wszystkich – takiego, który „nie byłby środkiem do przekazywana myśli i uczuć, lecz w pewien magiczny sposób sam byłby myślą i uczuciem” (Sacks, 2011). De L’Épée pisał o nim:
Przytoczone cytaty dotyczą problemów poruszanych w czasie gorącej polemiki na temat możliwości i celowości kształcenia głuchoniemych metodami specyficznymi dla tej grupy ludzi, bez werbalizacji. Rosła grupa osób przekonanych, że umysłowe procesy postrzegania świata przez osoby niesłyszące zachodzą inaczej niż w przypadku korzystania z narządu słuchu (zob.