lingwistyka kognitywna, antropolingwistyka, psychologia poznawcza), w związku z czym konieczne jest stosowanie innych metod wyrazu w kontaktach interpersonalnych – przymuszanie głuchoniemych do opanowywania „języków mówionych” jest krzywdzącą dyskryminacją.
W czasie pobytu w Londynie, Sicard, Massieu i Clerc – wówczas 28-letni główny asystent Sicarda – odbyli z Thomasem Gallaudetem liczne prywatne rozmowy, a następnie zaprosili go do swojego instytutu w Paryżu.
Thomas Gallaudet wrócił do Hartford po 15 miesiącach, w 1816. Towarzyszył mu Laurent Clerc, zatrudniony na stanowisko nauczyciela w planowanej lokalnej szkole dla głuchoniemych – pierwszej amerykańskiej szkole tego typu (w czasie podróży uczyli się wzajemnie swoich języków). W kwietniu 1817 w Hartford rozpoczął działalność Asylum for the Deaf and Dumb (Azyl dla głuchoniemych). Pierwszą uczennicą była Alice. Po roku mury szkoły wypełniali uczniowie w wieku od 10 do 51 lat. thumb|240px|Asylum for the Deaf and Dumb w Hartford W następnych latach Thomas Gallaudet i Laurent Clerc wytrwale rozwijali specyficzne metody edukacji głuchoniemych oraz amerykańską odmianę francuskiego języka migowego (ASL – American Sign Language) i metodę kombinowaną, symultaniczną (zob. tłumaczenie ustne). Równocześnie zabiegali o społeczne poparcie dla swojej działalności.