Yi Hwang (ur. 1501, zm. 1570), znany pod pseudonimem T'oegye (hangul 퇴계, hancha 退溪) – koreański filozof, jeden z czołowych przedstawicieli neokonfucjanizmu w tym kraju. Nazywany „koreańskim Zhu Xi”.
Pochodził z Ongye-li w prowincji Gyeongsang. W młodości poznał klasyczną literaturę chińską, szczególne wrażenie wywarły na nim poezje Tao Qiana oraz Xingli daquan, sporządzony w 1405 roku przez Hu Guanga wyciąg filozofów neokonfucjańskich. W 1534 roku zdał egzaminy urzędnicze, następnie pracował w administracji państwowej. W 1543 roku doznał przełomu wewnętrznego na skutek lektury dzieł zebranych Zhu Xi i sześć lat później porzucił całkowicie karierę urzędniczą, osiadając we wsi Tosan koło Andongu, gdzie oddał się pracy filozoficznej.
Myśl filozoficzna Yi Hwanga wyrastała bezpośrednio z nauk Zhu Xi, głównym celem jego badań było ustalenie relacji między kosmiczną zasadą a siłą fizyczną oraz w jaki sposób odzwierciedlają się one w życiu jednostek i społeczeństw. Streszczenie swoich poglądów zawarł w dziele Seonghak Shipto (聖學十圖 [성학십도], tj. Dziesięć diagramów nauki mędrców), dziele napisanym dla młodego króla Sŏnjo (1552-1608), który bezpośrednio po objęciu tronu (1567) powołał Yi Hwanga na swego doradcę, "ministra do spraw lektur królewskich".