W latach 1931–1934 studiował w Instytucie Czerwonej Profesury w Moskwie. Od 1932 był zatrudniony jako wykładowca historii, następnie kierownik katedry historii ruchu robotniczego i związkowego w Wyższej Szkole Ruchu Związkowego. Od 1934 kierował Katedrą Historii Powszechnej w Międzynarodowej Szkole Leninowskiej, od 1935 na stanowisku docenta. W 1937 zwolniony z pracy i usunięty z WKP(b). Od marca 1937 do 1939, w związku z aresztowaniem brata i wydaleniem z partii utrzymywał się z pisania artykułów, recenzji literackich itp.

W latach 1939–1945 pracował jako starszy redaktor w redakcji polskiej wydawnictwa Literatury w Językach Obcych w Moskwie. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej przywrócony w prawach członka partii. Do PPR przyjęty w Moskwie.