Za arcydzieło uważany jest także jego przekład oktawą poematu heroikomicznego Voltaire'a Dziewica Orleańska. Wśród klasycyzujących krytyków krążyło nawet powiedzenie, że to Monti napisał świetny utwór, a Voltaire źle go przetłumaczył.
Dzieła thumb|Tragedie, 1816 Wiersze i poematy La visione di Ezechiello, 1776 (Wizja Ezechiela) Prosopopea di Pericle, 1779 (Prozopopeja Peryklesa) La bellezza dell'universo, 1781 (Piękno wszechświata) Cantate per la nascita del Delfino, 1782 (Kantata na narodziny Delfina) Il Pellegrino Apostolico, 1782 (Pielgrzym apostolski) Sciolti a Sigismondo Chigi, 1782 (Białe wiersze do Sigismonda Chigiego) Pensieri d’amore, 1782 (Myśli miłosne) Al signor di Montgolfier, 1784 (Do pana Montgolfiera) Sulla morte di Giuda, 1788 (Na śmierć Judasza) Bassvilliana, 1793 Prometeo, 1797 (Prometeusz) Il fanatismo, 1797 (Fanatyzm) La superstizione, 1797 (Przesąd) Il pericolo, 1797 (Niebezpieczeństwo) Per il congresso di Udine, 1797 (Na kongres w Udine) Nell'anniversario del supplizio di Luigi XVI, 1799 (Na rocznicę ścięcia Ludwika XVI) Per la liberazione dell'Italia, 1801 (Na wyzwolenie Włoch) Dopo la battaglia di Marengo, 1801 (Po bitwie pod Marengo) Il bardo della Selva Nera, 1806 (Bard ze Schwarzwaldu) La spada di Federico II, 1806 (Szpada Fryderyka II) La Palingenesi politica, 1809