W jej miejsce Marian Wieleżyński założył Instytut Gazowy, w tym samym roku wykupiono udziały rządowe w „Międzymiastowych Gazociągach” i połączono tę spółkę z Gazoliną. Od 1928 rozpoczęto pierwsze na świecie przetwarzanie tzw. dzikiej gazoliny, nazywanej wówczas gazolem (obecny propan-butan), odbiorcami były Belgia, Syria i Palestyna. W 1929 wybudowano gazociąg z Daszawy do Lwowa, budowa trwała w bardzo szybkim tempie, aby 82-kilometrową instalacją doprowadzić gaz który płonąc ze specjalnej buławy uświetnił IX Targi Wschodnie. Po ich zakończeniu miała miejsce próba przejęcia spółki przez kapitał austriacko-amerykański, dzięki decyzji trzech największych udziałowców do tego nie doszło. Rok później powstała Centralna Fabryka Gazoliny, która zastąpiła sześć mniejszych fabryk przetwarzających gaz. Po wkroczeniu do województwa lwowskiego Armii Czerwonej nastąpił koniec działalności spółki, którą upaństwowiono i zmieniono nazwę na „UKR-gaz”. Kontynuatorem tej spółki jest Lwiwhaz. Do 1944 funkcjonowało biuro „Gazoliny” w Warszawie, służące jako przykrywka dla działań konspiracyjnych;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gazolina (przedsiębiorstwo) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.