Teodor Rajewski, ros. Фёдор Иванович Раевский, Fiodor Iwanowicz Rajewskij (ur. w guberni tulskiej, zm. 18 maja 1946 w Sanoku) – radziecki żołnierz, oficer Armii Czerwonej, podpułkownik Ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys thumb|240px|Nagrobek Teodora Rajewskiego w Sanoku Syn IwanaRada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa podała spolszczoną formę imienia ojca: Jan.. Urodził się na terenie ZSRR. Prawdopodobnie był pochodzenia polskiego. Od 1935 służył w Armii Czerwonej. Po ataku Niemiec na ZSRR od lipca 1941 brał udział w działaniach na froncie wschodnim II wojny światowej: do października 1942 na Froncie Kalinińskim, od października 1942 do lutego 1943 na Froncie Stalingradzkim, od lutego 1943 do lutego 1944 na 4 Froncie Ukraińskim. W 1944 został skierowany do Ludowego Wojska Polskiego i od 27/28 sierpnia był szefem sztabu w 8 Drezdeńskiej Dywizji Piechoty. Stanowisko pełnił także po zakończeniu wojny. Był jednym z organizatorów 8 DP.
18 maja 1946 zginął w wyniku ostrzału samochodu, którym podróżował od strony Zagórza do Sanoka.