W 1908 roku miał większą indywidualną wystawę swoich prac w lokalu związkowym w Sztokholmie.

W ostatnich latach życia artysta miał kłopoty ze zdrowiem, pojawiły się problemy z oczami, ale pomimo to był w stanie malować aż do śmierci. W 1928 roku odbyła się retrospektywna wystawa jego prac w sztokholmskiej Liljevalchs konsthall. Później większy wybór jego prac był prezentowany między innymi na wystawie „Opponenterna” (1945) i „Konstnärsförbundet” (1948), obie w Nationalmuseum.

Twórczość Malarstwo Okres francuski thumb|240px|Droga do Orleanu, 1886, Lunds Universitets Konstsamling Kiedy Kreuger przyjechał na początku lat 80. do Francji stał się, podobnie jak Nordström i Bergh, zwolennikiem naturalizmu i malarstwa plenerowego. Przeczytał z zainteresowaniem powieści Dzieło i Ziemia Émile’a Zoli. Wiele z jego namalowanych wówczas obrazów (Żebrzący bretoński chłopiec, 1882, Kalmar konstförening) ukazuje poprzez kontrastujące zestawienia kolorów siłę wyrazu, jaka ujawniła się w jego sztuce, a także podejście do dzieła sztuki jako dokumentu odzwierciedlającego rzeczywistość zgodnie z zasadami naturalizmu.