Iwan Tichonowicz Griszyn (ros. Ива́н Ти́хонович Гри́шин, ur. we wsi Wnukowiczi w guberni smoleńskiej (obecnie dzielnica Rosławia), zm. 20 czerwca 1951 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał pułkownik (1945), Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Ukończył 4 klasy szkoły wiejskiej, później pracował w gospodarstwie wiejskim, od lipca 1920 w Armii Czerwonej, brał udział w tłumieniu powstania tambowskiego, od kwietnia 1922 dowódca plutonu, w latach 1925–1926 w , 1926–1928 elew szkoły piechoty we Frunze, następnie żołnierz 132 pułku strzeleckiego w Doniecku, dowódca plutonu, potem kompanii, szef sztabu batalionu. W latach 1933–1936 studiował w Akademii Wojskowej im. Frunzego w Moskwie, którą ukończył z wyróżnieniem i I lokatą. Szef wydziału w Centralnej Szkole Szefów Sztabu Ludowego Komisariatu ZSRR w Moskwie, od września 1937 szef oddziału sztabu 17 Dywizji Strzeleckiej Moskiewskiego Okręgu Wojskowego, od grudnia 1938 szef 2 oddziału sztabu tego okręgu. Od października 1940 dowódca 137 Dywizji Strzeleckiej w Gorkim (obecnie Niżny Nowogród), wraz z nią uczestniczył w pokazowych ćwiczeniach Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Dowodzona przez niego dywizja otrzymała Czerwony Sztandar Ludowego Komisariatu Obrony i tytuł najlepszej dywizji w Armii Czerwonej.