Do 1953 zamieszkiwał w Zabrzu, gdzie jego przybrany ojciec Jan Niemiec, były więzień niemieckich obozów koncentracyjnych, jako specjalista budowy dróg i mostów pracował w przedsiębiorstwie Mostostal. W okresie nauki w szkole podstawowej Janusz Żubryd został formalnie adoptowany przez małżeństwo Stefanii i Jana Niemców, wskutek czego przyjął ich nazwisko. Po awansie zawodowym Jana Niemca, w 1953 zamieszkał w Warszawie. Tam od 1956 uczęszczał do liceum ogólnokształcącego. W tym czasie wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego, został zastępowym, a następnie przybocznym 33 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Gen. Mierosławskiego.
Zdał maturę w 1960, po czym wstąpił do Oficerskiej Szkoły Wojsk Chemicznych w Krakowie, której nie ukończył z powodu kontuzji. W 1961 rozpoczął studia na Politechnice Warszawskiej, które ukończył w 1966 z tytułem magistra inżyniera w specjalności odlewnictwo. Studia podyplomowe ukończył na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Pracował jako starszy technolog w Końskich, główny technolog w Stąporkowie, kierownik hali odlewniczej stalowni elektrycznej i kierownik wydziału ciągłego odlewania stali Huty Ostrowiec w Ostrowcu Świętokrzyskim. W latach 70 i 80. przez 12 lat pracował w Zakładach Mechanicznych „Ursus” na stanowisku głównego odlewnika.