W okresie PRL, od 1966 aż do rozwiązania należał do PZPR. Był też członkiem ORMO. Według Zygmunta Wrzodaka, który również pracował w „Ursusie”, Niemiec jako zakładowy komendant ORMO, miał pacyfikować strajki w okresie stanu wojennego, a w nagrodę mianowano go kierownikiem zespołów odlewni żeliwa i głównym odlewnikiem. Wg Wrzodaka przez działaczy miejscowej Solidarności był podejrzewany, że jest funkcjonariuszem SBOrmowcy też są wyklętymi.

Odbywał szkolenia zawodowe w Szwecji, Czechosłowacji i Jugosławii. W 1986 delegowany na kontrakt do Nigerii, gdzie pracował na stanowisku dyrektora technicznego w odlewni żeliwa do 1996. Po powrocie do Polski, aż do przejścia na emeryturę był zatrudniony na stanowisku dyrektora technicznego w firmie MAR-GRAN.

Po 1989 otrzymał status kombatanta. Decyzją Sądu Wojewódzkiego w Rzeszowie otrzymał zadośćuczynienie za pobyt w więzieniu w 1946. Z uwagi na dwukrotne aresztowanie i osadzenie w wieku dziecięcym z lat 1945 i 1946 został określony jako „najmłodszy więzień polityczny Polski Ludowej”.