Barbad () – perski muzyk i poeta, nadworny muzyk władcy Iranu z dynastii Sasanidów Chosroua II Parwiza (591–628).
Życiorys Barbad pochodził z Dżahromu lub z Antiochii Margiańskiej. Historia wejścia Barbada na dwór królewski przedstawiona jest w legendzie spisanej przez Ferdousiego. Starania Barbada o posadę nadwornego minstrela Chosroua II Parwiza były torpedowane przez głównego minstrela Sargisa zazdrośnie strzegącego własnej pozycji na dworze. By zaprezentować się przed królem, Barbad zakradł się na ucztę władcy i schowany w krzakach w ogrodzie królewskim zaśpiewał trzy utwory akompaniując sobie na lutni barbat. Król, oczarowany występem Barbada, uczynił go swym głównym minstrelem.
Według innych legend Barbad poprzez swoją muzykę i poezję miał mieć szczególny wpływ na króla, przekazując mu w ten sposób niewygodne prawdy i interweniując w sprawach dworzan i poddanych. Kiedy padł ulubiony koń króla, Szabdiz (uchodzący za najszybszego konia na świecie), nikt nie śmiał przekazać władcy tej wiadomości w obawie o własne życie ponieważ król zapowiedział wcześniej zabić każdego posłańca przynoszącego taką wieść. To Barbad zaśpiewał królowi pieśń, po wysłuchaniu której władca miał sam oznajmić, że jego koń padł.