thumb|Kamienny krzyż z inskrypcją w języku pahlawi. Prawdopodobnie z V lub VI wieku. Kościół w Kottayam, w hinduskim stanie Kerala. Świadectwo misyjnej działalności Kościoła perskiego w Indiach. Kościół perski, inaczej Kościół irański – chrześcijański Kościół w państwie Sasanidów, zorganizowany decyzją szacha Jezdegerda w roku 410. Funkcjonował jako część struktury religijnej, administracyjnej i prawnej Iranu do najazdu Arabów w połowie VII wieku.
Rozpowszechnianie się chrześcijaństwa w Iranie Rozwój chrześcijaństwa w Iranie był związany z podbojami Sasanidów, które sięgnęły w III i IV wieku nadmorskiej Syrii oraz północnej Mezopotamii. Powiększone terytorium spowodowało zwiększenie liczebności i roli Syryjczyków w życiu społeczeństwa irańskiego. Chrześcijańscy rzemieślnicy i kupcy zajęli wysoką pozycję społeczną, a od IV wieku wzrastała liczba nawróceń Persów na chrześcijaństwo. Dotyczyło to przede wszystkim miast, w których chrześcijańska społeczność syryjsko-perska w IV wieku zdominowała handel i niektóre rzemiosła. Także kilka perskich rodów arystokratycznych przyjęło chrześcijaństwo, chociaż okoliczności w jakich to nastąpiło nie są znane.