thumb|250px|Pierwsza strona traktatu Berachot 2a Berachot (hebr. ברכות; pol. błogosławieństwa) – nazwa pierwszego traktatu Miszny, w porządku Zeraim. Zawiera przepisy dotyczące typowych dla duchowości judaizmu modlitw dziękczynnych, błogosławieństw Boga. Traktat ten uczy miłości (Szema), szacunku i wdzięczności dla Boga, który jest Stwórcą wszystkiego, głębin ziemi, szczytów górskich i morza (por. Ps 95(94). On też wyprowadził Izraela z domu niewoli egipskiej, zawarł Przymierze z Izraelem na Synaju i wprowadził do ziemi obiecanej.
Pochodzenie biblijne
Przepisy zawarte w tym traktacie mają źródło w następujących fragmentach ToryWszystkie cytaty za tłumaczeniem Biblii paulistów zamieszczonym tu.:
Księga Powtórzonego Prawa 6,4:
Księga Powtórzonego Prawa 8,10:
Księga Psalmów 45,18:
Struktura Traktat Berachot można podzielić na trzy części: (1) pierwsze trzy rozdziały omawiają zalecenia dotyczące odmawiania Szemy, (2) rozdział czwarty i piąty nawiązują do sposobów odmawiania Amidy; (3) rozdziały od piątego do dziewiątego podają zalecenia dotyczące odmawiania błogosławieństwE. L. Segel, Berachot, w: Encyclopaedia Judaica pod red. M. Berenbaum;