W 1956 szach mianował go ministrem dworu, zaś w roku następnym powierzył mu misję utworzenia nowego rządu. Eghbal jako premier w pierwszych latach kierowania rządem nie podejmował samodzielnych inicjatyw politycznych, realizując jedynie polecenia monarchy, co zresztą otwarcie przyznawał. Jego krytycy zarzucali mu następnie, że właśnie z powodu jego postawy urząd premiera poważnie stracił na znaczeniu. Równocześnie w okresie sprawowania urzędu premiera przez Eghbala zakończony został stan wojenny w Teheranie, ogłoszony podczas puczu wymierzonego w rząd Mosaddegha. Także w tym okresie powstała policja polityczna SAWAK. W 1957, gdy szach postanowił ustanowić w kraju ściśle kontrolowany, fasadowy system dwupartyjny, na jego polecenie Eghbal stanął na czele Partii Narodowej; kierowanie „opozycyjną” Partią Ludową powierzono Asadollahowi Alamowi, także politykowi cieszącemu się zaufaniem monarchy.
W 1959 Eghbal poinformował dyplomatów amerykańskich i brytyjskich o tym, że Mohammad Reza Pahlawi miał zamiar podpisać ze Związkiem Radzieckim długoterminowy pakt o nieagresji i poprosił o wpłynięcie na monarchę, by ten zmienił swoją decyzję. Tak też faktycznie się stało.