Nie wyjaśniono, czy premier działał w tej sprawie z własnej inicjatywy, czy też cała sytuacja została zaaranżowana przez Mohammada Rezę Pahlawiego w celu udowodnienia zachodnim sojusznikom, że Iran może podejmować samodzielne inicjatywy polityczne.
Rząd Eghbala upadł w roku następnym po jawnie sfałszowanych wyborach parlamentarnych. Chociaż poprzednie wybory w Iranie również nie były przeprowadzone w sposób uczciwy, zbyt wyraźna ingerencja służb porządkowych w przebieg głosowania była dla monarchii znacznym ciosem prestiżowym. Były premier został ponownie rektorem Uniwersytetu Teherańskiego, jednak i z tego stanowiska musiał odejść z powodu protestu studentów. Eghbal wyjechał za granicę i sprawował początkowo obowiązki przedstawiciela Iranu przy UNESCO.
Mohammad Reza Pahlawi powierzył mu następnie stanowisko dyrektora National Iranian Oil Company. Chociaż Eghbala uważano za osobę całkowicie nieprzygotowaną do jego objęcia, pozostał on na stanowisku przez czternaście lat, do śmierci wskutek ataku serca.
Był wolnomularzem, należał również do jednego z bractw sufickich.
W 1968 otrzymał Order Odrodzenia Polski I klasy.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Montpellier Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1977 Kategoria:Irańscy premierzy epoki Pahlawich Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Teheranie Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989)