W grobowcach odkryto także zmumifikowane zwłoki ludzkie ze skórą pokrytą tatuażami, szkielety koni z bogatymi uprzężami, zawierającymi wędzidła, uździenice, czapraki, napierśniki i najstarsze znane siodła, odzież z kolorowymi aplikacjami, wojłokowe i wełniane kobierce, tkaniny, instrumenty muzyczne (harfa, tamburyny), zwierciadła, naczynia, a także sprzęty domowe.
Opis thumb|upright=0.7|left|„Dywan Pazyryk” – detal Wełniany dywan ma wymiary 183 × 198 cm, jego gęstość tkania wynosi ok. 3600 węzłów typu giordi na decymetr kwadratowy, a grubość włosia – 2 mm.
Analiza wzoru wskazuje na pochodzenie dywanu z terenów znajdujących się pod wpływem starożytnej Persji, przy czym datowanie radiowęglowe wskazuje datę powstania dywanu na wiek III p.n.e.Inne źródła podają IV wiek p.n.e., np. Potts, ale Hanna Bonani et al. (2000) podaje 383–332 p.n.e. z prawdopodobieństwem 25% i 328–200 p.n.e. z prawdopodobieństwem 75%..
Wzór thumb|Replika „dywanu Pazyryk” w Muzeum Dywanu Iranu W części środkowej znajduje się gwiaździsty motyw powtórzony w czterech kolumnach po sześć elementów. Gwiaździsty wzór tworzą dwa różnokolorowe krzyże, nałożone na siebie pod kątem 45 stopni.