Maria Baranowska-Dohrn (ur. 1856, zm. 1918) – polska tłumaczka, poliglotka, żona Antona Dohrna, współzałożycielka Stazione Zoologica Anton Dohrn w Neapolu i kolekcji dzieł antycznych rodziny Dohrnów, eksponowanej od roku 1913 w Muzeum Miejskim w Szczecinie (współcześnie Muzeum Narodowe), tłumaczka na język niemiecki pracy Waleriana Kalinki (1826–1886) na temat Sejmu Czteroletniego.

Życiorys Była córką Grzegorza I. Baranowskiego, wysokiego urzędnika w prowincjach zabranych – wschodnich terenach I Rzeczypospolitej, zagarniętych przez Imperium Rosyjskie w czasie rozbiorów Polski (zob. zabór rosyjski po powstaniu listopadowym), który wskutek represji po powstaniu styczniowym był zmuszony do emigracji. Otrzymał azyl polityczny we Włoszech. Gdy w roku 1868 przebywał – wraz z córką – w Mesynie, spotkał Antona Dohrna, syna Carla Augusta i brata Heinricha Dohrna. Anton Dorn był przyrodnikiem (przyjacielem Darwina i Haeckela), który organizował we Włoszech morską stację zoologiczną (późniejsza Stazione Zoologica Anton Dohrn w Neapolu) oraz gromadził – wraz z bratem – eksponaty do przyszłego muzeum w Szczecinie.