W czerwcu 1874 roku Maria Baranowska wyszła za mąż za Antona Dohrna. Dzięki biegłej znajomości kilku języków obcych (w tym dialektu neapolitańskiego) oraz zdolnościom literackim odegrała ważną rolę, cementując małą międzynarodową społeczność tworzonej stacji zoologicznej. Utrzymywała liczne kontakty ze środowiskiem kulturalnym Neapolu, z którego m.in. pochodziły główne nabytki dla antycznej kolekcji Dohrnów, w przyszłości (od roku 1913) eksponowanej w Muzeum Miejskim w Szczecinie (współcześnie Muzeum Narodowe).
Maria Baranowska-Dohrn zamieszkała z mężem w Forte dei Marmi. Spędzała również długie okresy w majątku rodzinnym w Wydrance (rejon włodzimierski w obwodzie wołyńskim). Jest znana jako tłumaczka wielokrotnie wznawianej książki o. Waleriana Kalinki (1826–1886) nt. Sejmu Czteroletniego. Praca została przetłumaczona z języka polskiego („Sejm Czteroletni”, wyd.1 1880) na język niemiecki i wydana trzykrotnie, ze wstępem Marii Baranowskiej-Dohrn, w latach 1896 i 1898.
Maria Baranowska-Dohrn i Anton Dohrn mieli czterech synów: Bogusław prowadził rodzinne przedsiębiorstwo w Hökendorfie k.