W 1961, gdy premier Ali Amini doprowadził do odwołania Bachtijara ze stanowiska z powodu jego nielojalności wobec rządu, Hasan Pakrawan został powołany na jego miejsce. Jedną z jego pierwszych decyzji było wprowadzenie zakazu stosowania tortur. Starał się również wpłynąć na szacha, by ten podjął rozmowy z opozycją, skupiał wokół siebie młodych technokratów i intelektualistów. O tym, że działania te zakończyły się całkowitym niepowodzeniem, przesądziły zamieszki w czerwcu 1963, po aresztowaniu jednego z opozycyjnych duchownych, Ruhollaha Chomejniego, stłumione przez rząd Asadollaha Alama. Dzień po zamieszkach Pakrawan przemówił przez radio do przywódców opozycji, zarzucając im, że doprowadzając do konfrontacji z rządem zawiedli jego zaufanie. Wszelka współpraca między nimi była już niemożliwa; działacze opozycji utrzymywali następnie, że SAWAK ponownie zaczął używać tortur wobec zatrzymanych, wymuszając w ten sposób zeznania, jakoby wystąpienie było sponsorowane przez naserowski Egipt. Również szach był niezadowolony z działalności Pakrawana;