jego zdaniem zamieszki były możliwe tylko z powodu nieskutecznego działania policji politycznej. Mimo to Pakrawan przekonał monarchę, by pozwolić Chomejniemu wyjechać za granicę, zamiast skazywać go na śmierć. Wkrótce potem został odwołany ze stanowiska, które przejął po nim gen. Nematollah Nasiri.
Hasan Pakrawan pełnił następnie stanowisko ministra informacji, był ambasadorem irańskim w Pakistanie (1966-1969) i we Francji, następnie zaś jednym z doradców ministra dworu, co było już stanowiskiem czysto ceremonialnym.
Aresztowany po zwycięstwie rewolucji islamskiej, w więzieniu zajmował się czytaniem literatury perskiej i spisywaniem krótkich wspomnień. Został skazany na śmierć i rozstrzelany 11 kwietnia 1979 po procesie przed rewolucyjnym trybunałem. Jego wynik był z góry przesądzony; o straceniu Pakrawana razem z kilkunastoma innymi politykami związanymi z monarchią Pahlawich najprawdopodobniej zdecydował osobiście ajatollah Chomejni.
Życie prywatne W 1941 ożenił się z Fatemeh Farifteh, dyrektor jednego z irańskich szpitali, którą poznał, będąc w nim pacjentem. Mieli czworo dzieci.