Lata 40. Żałoba po śmierci córki zaważyła na życiu Siri Derkert przez wiele lat. Artystka uczęszczała na kursy we Fredshögskolan, a od lata 1943 roku zaczęła odwiedzać corocznie żeńską szkołę publiczną Fogelstad w Sörmland. W wielu swoich rysunkach przedstawiała wybitne kobiety z Fogelstad, w tym Honorine Hermelin, Elisabeth Tamm, Elin Wägner i Emilię Fogelklou. Wszystkie one były zaangażowane wcześniej w ruch na rzecz praw wyborczych kobiet. Działalność społeczna w Fogelstad dostarczyła Siri Dekert wielu motywów, stała się też początkiem procesu, który doprowadził do powstania jej późniejszych prac o charakterze publicznym. Siri Derkert zaczęła angażować się coraz bardziej w politykę. Związała się z lewicową organizacją Clarté, a w 1950 roku została przewodniczącą sztokholmskiej sekcji Svenska kvinnors vänsterförbund (Lewicowego związku kobiet szwedzkich).
Lata 40. Siri Derkert zakończyła podróżą na Islandię, która oznaczała początek nowego okresu w jej sztuce. Artystka wykonała wówczas między innymi serię tzw. akwarel deszczowych, namalowanych w plenerze przy padającym deszczu.