końcówka -an III przypadek (podwójna fatha) ban III przypadek (podwójna fatha), z dodawaną na ogół literą alif
Ligatury W alfabecie arabskim istnieją również ligatury. Ligatura powstająca z połączenia liter lām i ’alif (tzn. lā) jest obligatoryjna, inne (np. dla Allah) można zastępować ciągiem liter. – lā jedna z partykuł przeczących; także samodzielna jako nie (odpowiedź na pytanie ogólne) – lā połączenie lā wewnątrz wyrazu
W innych językach Pisma arabskiego używa się także do zapisu różnych języków w regionach zdominowanych przez islam, m.in. perskiego, urdu, kurdyjskiego, paszto, ujgurskiego, suahili (obok pisma łacińskiego), a do roku 1929 zapisywano nim także język turecki (osmańskoturecki). W Azji Południowo-Wschodniej był wykorzystywany do zapisywania pewnej grupy języków austronezyjskich (m.in. malajskiego, aceh, minangkabau, bandżar, tausug i maguindanao) oraz języków ternate i tidore. Pismo arabskie (w wariancie jawi) wciąż bywa stosowane w krajach malajskojęzycznych (zwłaszcza w Brunei i Malezji), aczkolwiek w ograniczonym zakresie;