zostało w ogromnej mierze wyparte przez alfabet łaciński.
W przeszłości pismo to służyło także do zapisu języków muzułmańskich narodów Kaukazu i Azji Środkowej, np. czeczeńskiego i uzbeckiego, do lat 30. XX wieku, kiedy to Rosjanie wprowadzili tam cyrylicę. Służyło również do zapisu języka polskiego czy języka białoruskiego przez Tatarów oraz języka bośniackiego (tzw. arabica).
W niektórych językach, np. perskim czy kurdyjskim, używa się czterech dodatkowych liter na oznaczenie dźwięków obcych językowi arabskiemu: + Dodatkowe litery w innych językach głoska litera nazwa [] pe [] (č) če [] (ż) że [] gaf W języku paszto obok liter arabskich i perskich używane są litery modyfikowane przez dodanie małego kółeczka (zwanego pandak), oznaczające spółgłoski szczytowe: [], [], [], []. Istnieją też litery będące wariantami liter arabskich z mniejszą lub większą liczbą kropek: [], [], [], [], [] i [].
W sztuce W krajach muzułmańskich powszechna jest sztuka kaligrafii, pismo jest także elementem zdobniczym w architekturze.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Lekcja 1: Alfabet arabski Rozmówki arabskie - alfabet arabski - głoski alfabetu arabskiego
Kategoria:Język arabski Kategoria:Pismo arabskie