Lata 40. upright=0.6|left|thumb|Aktor i reżyser Leslie Howard Po wybuchu II wojny światowej kinematografia brytyjska ożyła, produkując filmy wojenne, z których za najwybitniejszy obraz czasu wojny uchodzi Nasz okręt (1942) Noёla Cowarda i Davida Leana. Realistyczne dramaty wojenne kręcił duet reżyserów Michael Powell i Emeric Pressburger (Życie i śmierć pułkownika Blimpa, 1943), później realizujący m.in. filmy Czarny narcyz (1947) i Czerwone trzewiki (1948). Sukcesy odnosił również Laurence Olivier, wybitny interpretator dzieł Szekspira (Henryk V, 1944; Hamlet (1948). Szlachectwo zobowiązuje (1949) Roberta Hamera z wybitną kreacją Aleca Guinnessa odgrywającego aż osiem ról zapoczątkowało serię klasycznych komedii studia Ealing.
Pod nieobecność Alfreda Hitchcocka, który od początku dekady pracował w Hollywood, pałeczkę pierwszeństwa pośród brytyjskich reżyserów przejęli Carol Reed i David Lean. Pierwszy z nich nakręcił klasyczne dramaty kryminalno-szpiegowskie Niepotrzebni mogą odejść (1947), Stracone złudzenia (1948) i Trzeci człowiek (1949), uznawany obecnie za jeden z najwybitniejszych obrazów w historii brytyjskiego kina.