Od 20 grudnia 1936 kapitan bezpieczeństwa państwowego. 1939–1941 słuchacz Wojskowej Akademii im. Frunze. Lipiec–sierpień 1941 szef OO NKWD 35 Korpusu Strzeleckiego 9 Armii, sierpień 1941 – maj 1942 naczelnik OO NKWD 34 Armii Frontu Północno-Zachodniego, maj 1942 zastępca szefa OO NKWD Frontu Krymskiego, maj–wrzesień 1942 zastępca szefa OO NKWD Frontu Północnokaukaskiego, luty–kwiecień 1943 szef OO NKWD Północnej Grupy Wojsk Frontu Zakaukaskiego, kwiecień–listopad 1943 szef UKR SMIERSZ Frontu Północnokaukaskiego, listopad 1943 – październik 1944 szef UKR SMIERSZ Samodzielnej Armii Nadmorskiej. Od 17 lutego 1942 major, od 14 lutego 1943 komisarz bezpieczeństwa państwowego, od 26 maja 1943 generał major, od 31 VII 1944 generał porucznik bezpieczeństwa państwowego. 1944-1945 szef UKR Smiersz 3 Frontu Nadbałtyckiego, od VII 1945 szef grupy operacyjnej Smiersz w Budapeszcie, lipiec 1946 - czerwiec 1947 zastępca szefa I Zarządu Głównego MGB ZSRR, czerwiec 1947 - marzec 1950 szef UKR MGB Centralnej Grupy Wojsk, potem zastępca szefa I Zarządu MGB ZSRR. 28 października 1951 aresztowany, zwolniony z aresztu decyzją Oddziału Śledczego MWD ZSRR z 4 czerwca 1953. Zwolniony z MWD „z powodu dyskredytacji”, pracował jako ślusarz-mechanik, kontroler, starszy inżynier i kierowca testowy w Fabryce Samochodów im.