Nieskuteczność fińskich służb Fińskie służby sukcesywnie zwiększały ilość przejmowanego na granicach alkoholu, jednak porównując całoroczne dane na poziomie od 8 tys. litrów w 1919 roku do miliona litrów w 1930 roku z pojedynczymi przypadkami, jak zajęcie statku przewożącego 80 tys. litrów spirytusu, można przyjąć, że wykrywalność była niska i optymistycznie dochodziła do 10%. Dużym problemem dla władz była także powszechna wśród funkcjonariuszy, urzędników i wojskowych korupcja. W okresie prohibicji Finlandia dopuściła legalny zakup alkoholu na receptę, co szybko doprowadziło do masowego pojawienia się w obiegu prawdziwych i podrabianych recept.
Wbrew oczekiwaniom ustawodawców w okresie prohibicji spożycie alkoholu w Finlandii wzrosło o 300%. Nagminne były także przypadki choroby alkoholowej u funkcjonariuszy służb mundurowych. W referendum 29 i 30 grudnia 1931 roku, przy frekwencji 44,4% (777 885 z 1 752 315 uprawnionych, 3 476 głosów uznano za nieważne) odwołanie prohibicji poparło 70,5% (546 293 głosów), utrzymanie 28% (217 169), za częściowym zniesieniem (dozwolone napoje niskoprocentowe) było 1,4% (10 947). W efekcie w 1932 roku ustawa o prohibicji została anulowana (30 stycznia 1932 za wnioskiem głosowało 120 posłów do fińskiego parlamentu, przeciw 45), a spożycie alkoholu zalegalizowanoFinnland, 30.