według nich niektóre tylnosilnikowe pojazdy tego typu byłyby odpowiednie do mistrzostw Formuły Junior, gdyby ograniczyć pojemność silnika. Polski Związek Motorowy nie zdecydował się jednak na ten krok, decydując, iż w 1961 roku wszystkie samochody będą startować razem, a zwycięzca zamiast tytułu mistrza Polski otrzyma „Srebrną Wazę Motoru”. Ta ufundowana przez tygodnik nagroda była przechodnim trofeum, które otrzymywał zwycięzca każdego wyścigu (składającego się z trzech biegów). Zdobywca największej liczby punktów na koniec roku otrzymywał nagrodę na własność.

Samochód zadebiutował 21 maja 1961 roku w Opolu, a jego kierowcą był Andrzej Zieliński. Ponieważ nie zdążono poczynić wszelkich modyfikacji, samochód był wówczas wyposażony w inną (seryjną) skrzynię biegów oraz dwusuwowy silnik Auto Union o pojemności 1,1 litra. Zieliński zajął w wyścigu drugie miejsce, ulegając Jankowskiemu w Raku 1300. Samochód charakteryzował się wówczas niezawodnością oraz dobrym prowadzeniem.

4 czerwca odbył się wyścig w Poznaniu. Kierowcą Juniora I był Antoni Weiner.