Chronologia zdarzeń powieściowych 410 – Młody Aecjusz jest świadkiem złupienia Rzymu przez Wizygotów Alaryka 423 – Aecjusz przybywa na czele 60-tysięcznej armii pod Akwileję i otrzymuje tytuł comesa domesticorum 426 – Zwycięstwo Aecjusza nad Wizygotami Teodoryka pod Arelate 428 – Wyparcie Franków Klodiona za Ren 430 – Aecjusz doprowadza do śmierci Feliksa 432 – Wojna z Bonifacjuszem, klęska pod Ariminum i ucieczka do Dalmacji 435 – Powrót do Italii i uzyskanie tytułu patrycjusza 436 – Rozbicie Burgundów 439 – Klęska i śmierć Litoriusza 443 – Osadzenie Burgundów nad Lemanem 447-448 – Ponowne zwycięstwo nad Frankami Klodiona

O powieści Interpretacja postaci Aecjusza nie pozwala na jednoznaczność ocen. Aecjusz pozostaje zarówno przedstawicielem haniebnego despotyzmu, jak i uniwersalizmu mieszańców. Atutów płynących z jego granicznej tożsamości używa do ratowania cesarstwa rzymskiego przed barbarzyńcami. Rzym jest jednak dla Parnickiego symbolem uniwersalizmu, a nie zaborczym imperium czy potęgą militarną. Parnicki polemizował w swej publicystyce z tezami faszystów włoskich, próbujących zawłaszczyć tradycje cesarskie. Podjęcie problematyki historiozoficznej, z silnymi aktualnymi implikacjami, uwolniło Parnickiego od gorsetu klasycznej powieści historycznej.