Jesienią 1925 roku został przewodniczącym sekcji lekkoatletycznej komitetu naukowo-technicznego wyższej rady kultury fizycznej w Moskwie. Ponadto zajmował się fotoreportażem. Pisał artykuły do prasy sportowej. Był autorem kilku prac dotyczących tematyki sportu. W 1930 roku objął funkcję inspektora kultury fizycznej w stowarzyszeniu spółdzielczości przemysłowej. Odbył wiele podróży służbowych po całym ZSRR, które opisywał w reportażach.
We wrześniu 1932 roku próbował zbiec ze Związku Radzieckiego przez granicę z Finlandią, ale nie udało mu się. Podczas kolejnej próby rok później został schwytany przez OGPU w rejonie Murmańska. Po procesie skazano go na karę ośmiu lat łagrów. Osadzony został w obozie w Karelii, skąd udało mu się zbiec latem 1934 roku, co wywołało duże poruszenie wśród „białej” emigracji rosyjskiej.