Władimir Pietrowicz Swiridow (ros. Владимир Петрович Свиридов, do 1930: Filimon Pietrowicz Swirid (Филимон Петрович Свирид), ur. we wsi Kazuliczy w ówczesnym powiecie bobrujskim (obecnie w rejonie kirowskim w obwodzie mohylewskim), zm. 3 maja 1963 w Leningradzie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik artylerii.
Życiorys Ukończył seminarium nauczycielskie, od 1916 służył w armii carskiej, ukończył Wileńską Szkołę Wojskową z tymczasową siedzibą w Połtawie, dowódca plutonu na Froncie Północno-Zachodnim I wojny światowej. Uczestnik bitwy pod Baranowiczami w 1916 roku jako dowódca plutonu piechoty, ukończył kursy artyleryjskie i został młodszym oficerem baterii artylerii. W armii carskiej dosłużył się stopnia porucznika, II 1918 podjął studia w Instytucie Pedagogicznym w Mohylewie, po ukończeniu pierwszego roku został wcielony do Armii Czerwonej. Uczestnik wojny domowej w Rosji i wojny z Polską, dowódca plutonu, pomocnik dowódcy i dowódca baterii. Ukończył wyższą szkołę artylerii, od 1922 dowódca plutonu, baterii i kierownik kursu w szkole artyleryjskiej. 1926 przyjęty do WKP(b), 1930 ukończył Akademię Wojskową im.