Pod koniec dnia patrzyłeś w oczy kogoś, kto jest po prostu wyczerpanym więźniem i to co naprawdę widzisz, to twoje własne odbicie".
Brabazon stwierdził, że po powrocie z Liberii skutecznie udało mu się wyleczyć zespół stresu pourazowego.
W październiku 2002 roku i czerwcu 2003 Brabazon dwa razy podróżował do Liberii, ostatni raz z fotografem Timem Hetheringtonem.
Podstawami filmów dokumentalnych Brabazona "Liberia: Podróż bez map (2002)" i "Liberia: Niedomowa Wojna (2004)" stały się zdarzenia, które obserwował podczas wojny domowej w Liberii.
"Mój przyjaciel najemnik" W Liberii, James spotkał Nicka du Toit, południowoafrykańskiego najemnika, handlarza bronią. Brabazon zatrudnił go jako swojego ochroniarza i szybko go polubił. Mimo, związanego z przeszłością weterana epoki apartheidu RPA, niepokoju reportera, zaprzyjaźnił się on z Nickiem.
Podczas pobytu we Wschodniej Afryce w 2003, Nick poinformował Brabazona o swoim udziale w spisku przeciwko prezydentowi Gwinei Równikowej – Teodorowi Obiangowi. Du Toit zaoferował reporterowi możliwość sfilmowania przebiegu akcji. Martin zgodził się udokumentować operację.