W międzyczasie ponadto studiował matematykę, ekonomię klasyczną oraz filozofię. W 1909 r. poślubił Julię Nikołajewnę Wołodkiewicz, nauczycielkę nauk przyrodniczych, której ojciec był dyrektorem szkoły w Kijowie.
Dalsza kariera Od stycznia 1913 r. do 1926 r. wykładał w Kijowskim Instytucie Handlu, gdzie w 1920 r. uzyskał tytuł profesora. W 1926 r. zaczął pracę w rosyjskim Instytucie Badań Koniunktury w Moskwie. W trakcie tej pracy Słucki unikał pisania dzieł o tematyce ekonomicznej ze względu na niebezpieczeństwo z tego wynikające w Stalinowskiej Rosji. W tym okresie skupił się na teorii prawdopodobieństwa.
Po zamknięciu instytutu w 1930 r. Słucki zaczął wykorzystywać swoje umiejętności statystyczne w Centralnym Instytucie Meteorologii, gdzie pracował do 1934 r. Następnie wykładał w Instytucie Matematyki i Mechaniki Uniwersytetu Moskiewskiego. Od 1938 pracował w Instytucie Stiekłowa w Moskwie.
Zmarł 10 marca 1948 r. w Moskwie w wieku 67 lat.
Dokonania naukowe W zakresie ekonomii Słucki zajmował się dekompozycją zmiany popytu na dobro pod wpływem zmiany ceny tego dobra lub dobra powiązanego na efekt substytucyjny oraz dochodowy. przedstawił to za pomocą równania nazwanego na jego cześć obecnie równaniem Słuckiego.