Józef Antoni Chmielewski (ur. 4 lutego 1878 w Sanoku, zm. 12 listopada 1956 w Krakowie) – polski inżynier architekt, przedsiębiorca, który uratował swoich robotników przed zagładą w obozach koncentracyjnych.
Życiorys W 1897 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum św. Anny w Krakowie. W 1909 uzyskał dyplom inżyniera architekta na politechnice w Monachium. Po powrocie do kraju w latach 1911 i 1912 pełnił funkcję inspektora budownictwa w Krakowie. Następnie w 1916 został zawiadowcą Krajowego Towarzystwa Budowlanego w Krakowie. Po śmierci ojca w 1920 zaopiekował się matką oraz dwiema młodszymi siostrami, które do końca życia wspierał finansowo. Nigdy się nie ożenił.
W czasie II wojny światowej założył przedsiębiorstwo pod nazwą „Barackenwerk”, które zajmowało się produkcją gotowych elementów do składania drewnianych domków. Zatrudniał w nim Polaków, w tym artystów i uczonych, oraz Żydów – często na stanowiskach fikcyjnych, które chroniły ich przed wywiezieniem do obozów koncentracyjnych. Żydzi wykonywali najcięższą pracę, byli transportowani do firmy z obozu w Płaszowie razem z robotnikami Oskara Schindlera. Zapłatą za ich pracę była miska zupy i kawałek chleba. Pracowali na tzw. trzecim placu, gdzie doprowadzony był tor kolejowy.