Do Syrii wrócił po uzyskaniu przez nią całkowitej niepodległości w 1946 roku. Zamieszkał w Aleppo, gdzie w szkole średniej nauczał literatury arabskiej. Poznał wówczas Michela Aflaka i Salah ad-Dina al-Bitara i zaczął sympatyzować z głoszonymi przez nimi ideami socjalizmu i jedności arabskiej. W następnym roku przystąpił do partii Baas, współtworzył ideologię baasizmu, a następnie zaangażował się w jej upowszechnianie w środowiskach studenckich, z czasem uzyskując w organizacji wysoką pozycję.
Po zamachu stanu przeprowadzonym przez Komitet Wojskowy partii Baas 8 marca 1963 roku polityczne wiersze al-Isy znalazły się w obowiązkowym kanonie lektur szkolnych w Syrii. Pozostawał jednym z oficjalnych poetów baasistowskiej Syrii przez cały okres rządów Hafiza al-Asada i jego syna Baszszara. W 1990 roku został członkiem Akademii Języka Arabskiego w Damaszku.
Twórczość Sulajman al-Isa zaliczany jest do poetów, których dzieła stanowią etap przejściowy między klasyczną i romantyczną szkołą w poezji syryjskiej a tzw. nową szkołąJ. Bielawski, K. Skarżyńska-Bocheńska, J. Jasińska, Nowa i współczesna literatura arabska XIX i XX w. Literatura arabskiego Wschodu, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978, s.361..