W. Najdus, Lewica polska w Kraju Rad, 1918-1920, Warszawa 1971, s. 248, 313, 328..
Później kontynuował aktywność w szeregach Rosyjskiej (od 1925 r. Wszechzwiązkowej) Partii Komunistycznej (bolszewików) i Komunistycznej Partii Robotniczej Polski (od 1925 r. Komunistycznej Partii Polski)J. A. Reguła [J. Mitzenmacher], Historia Komunistycznej Partii Polski w świetle faktów i dokumentów, Warszawa 1934, s. 26, 179, 180, 183.. W pierwszej połowie lat 20. XX wieku pełnił szereg wysokich funkcji w gremiach kierujących państwową gospodarką, finansami i bankowością sowieckiej Rosji, dochodząc do stanowiska zastępcy kierownika Wydziału Administracyjnego w Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR (1924). Wykładał również nauki społeczne w moskiewskich uniwersytetach komunistycznych: im. Jakowa Swierdłowa i Mniejszości Narodowych Zachodu im. Juliana Marchlewskiego oraz na różnych kursach propagandy dla agitatorów.