W 1925 r. wrócił do Polski. Podjął aktywną działalność w Komitecie Centralnym nielegalnej KPP (był zastępcą członka KC w latach 1927–1930), redagował jej organ prasowy „Nowy Przegląd”. Po zamachu majowym był jednym ze zdecydowanych krytyków zbyt miękkiego, jak oceniał, stanowiska partii wobec przewrotu Piłsudskiego, który uważał za drobnomieszczańskiA. Garlicki, Od maja do Brześcia, Warszawa 1985, s. 101; K. Trembicka, Między apologią a negacją. Studium myśli politycznej Komunistycznej Partii Polski w latach 1918-1932, Lublin 1995, s. 60.. Aresztowany w 1928 r. za działalność antypaństwową, otrzymał wyrok 8 lat ciężkiego więzienia, ale w 1932 r. został wydalony do ZSRR w ramach wymiany więźniów politycznychA. Czubiński, Komunistyczna Partia Polski (1918-1938). Zarys historii, Warszawa 1985, s. 216.. Pracował w sowieckim Banku Państwa i reprezentował KPP w Komitecie Wykonawczym Międzynarodówki Komunistycznej. Należał także do Stowarzyszenia Starych Bolszewików, rozwiązanego przez władze w maju 1935 r.