Dźwięk w muzyce – dźwięk rozpatrywany jako składnik muzyki lub materiał dźwiękowy. Może mieć określoną wysokość, jak ton i wieloton harmoniczny, albo nie mieć jednoznacznie określonej wysokości, jak szum, trzask lub impuls. Dźwięki wykorzystywane w muzyce opisuje się przede wszystkim przez ich wysokość, głośność, czas trwania, przebieg czasowy i barwę, przy czym nie wszystkie te właściwości dają się określić w przypadku każdego dźwięku.
W węższym znaczeniu określenie dźwięk muzyczny bywa odnoszone do dźwięku o możliwej do rozpoznania wysokości, zwykle wytwarzanego przez drgania okresowe lub złożonego z tonów uporządkowanych harmonicznie. Znaczenie to nie obejmuje jednak całego zasobu dźwięków występujących w muzyce, ponieważ zjawiska o wysokości nieokreślonej mogą pełnić w niej funkcje strukturalne i brzmieniowe. Dźwięki o nieokreślonej wysokości występują między innymi w brzmieniu instrumentów perkusyjnych, a uderzenie, szarpnięcie, potarcie i zadęcie uczestniczą również w powstawaniu dźwięków instrumentów strunowych i dętych. Szumowe i nieharmoniczne składniki mogą przy tym współtworzyć artykulację i barwę dźwięków instrumentalnych oraz głosu.